Wychowywanie potomstwa to dla zwierząt kolejny powód do łaczenia się w grupy. Najprostsza rodzina składa się z pary dorosłych osobnikow i potomstwa, lub tylko jednego osobnika z dziecmi. Pomocnicy pojawiają się, gdy rodzice nie są w stanie zapewnić dzieciom wystarczającej ilości pokarmu, lub bezpieczeństwa. Żołny czerwonogardłe - afrykańskie ptaki o tęczowym upierzeniu, mistrzowie podniebnych akrobacji, zjadacze owadów latających - właśnie takich pomocników do karmienia młodych potrzebują. Bez nich tylko co drugiej parze udaje się wychować swojego potomka. Z pomocnikami szansa na wychowanie maleństwa wzrasta, a gdy pomocników jest kilku realne staje się nawet wychowanie dwóch pisklaków. W dobieraniu pomocników żołny są nieufne, niańkami zostają najbliżsi krewni - dzieci z poprzednich lęgów. Dla młodych ptaków do okazja do nabrania doświadczenia w wychowywaniu dzieci, a dla starszych znaczna pomoc. Żołny żyją w długich norach kopanych w urwistych zboczach. Pomocnicy drąża jamki powiększając lokal rodzinny, bronią domu przed intruzami, wysiaduja jaja, karmią pisklęta i dbają o nie nawet przez 6 tygodni po pierwszej lekcji latania. Gdy pomocnicy nie SA już potrzebni rodzina i tak pozostaje w komplecie a rodzeństwo nie traci ze sobą kontaktu. Spotykają się najpierw o wschodzi słońca, by w pierwszych ciepłych promieniach nagrzać ciało wychłodzone po zimnej nocy. Po całym dniu czekaja na rodzinę na umówionym wcześniej drzewie, by opowiedzieć wrażenia z tego, co się działo. Kiedy mają już swoje dzieci przedstawiają je swoim rodzicom. Wśród ptaków, które zazwyczaj nie pamiętają swojego potomstwa i nie prowadzą rodzinnego trybu zycia, żołny są niezwykłym wyjątkiem. Zdarza się nawet, że pradziadkowie poznają swoje prawnuczęta. Klany złożone z kilkunastu ptaków trzymają się razem, a żeby dostać się do grupy trzeba związać się nierozerwalnym węzłem małżeńskim z jej członkiem. Zachowanie godne włoskiej mafii. Choć żołny spotykają się sam na sam w romantycznej atmosferze, zaloty i czas godów to dla wielu zwierząt świetny powód do łaczenia się w grupy. Zbiorowe pokazy świetlików, chóry świerszczy i cykad, rechot żab, ryki jeleni przyciągają samice. Dzieki wspólnym popisom nie tylko łatwiej zwrócić uwagę samic, ale także można lepiej zaprezentować się na tle innych konkurentów.